21.09.2026

Stanowisko ORLEN S.A. w ramach konsultacji publicznych projektu ustawy o wsparciu przedsiębiorców sektorów energochłonnych z tytułu ponoszenia kosztów energii elektrycznej (UD459).

 Projekt został skierowany do konsultacji publicznych w dniu 2 września 2026 r. Projekt tworzy podstawę krajowego programu pomocy opartego na sekcji 4.5 CISAF, którego celem jest czasowe ograniczenie kosztów energii elektrycznej przemysłu energochłonnego, przy jednoczesnym powiązaniu wsparcia z inwestycjami w czyste technologie, na które będzie musiało zostać przeznaczone co najmniej 50% otrzymanej kwoty wsparcia.

ORLEN S.A. zgłosił uwagi dotyczące kilku głównych obszarów projektowanej regulacji. Pierwsza grupa dotyczy mechanizmu wsparcia, w szczególności usunięcia ograniczenia, zgodnie z którym wsparcie w drugim i trzecim roku nie mogłoby przekroczyć wysokości wsparcia z pierwszego roku, ponieważ zdaniem Spółki mogłoby to prowadzić do niewykorzystania środków przewidzianych w programie. Drugi blok uwag odnosi się do katalogu inwestycji finansowanych ze wsparcia — ORLEN postuluje o większą elastyczność, rezygnację z obowiązkowej integracji OZE z profilem zużycia przedsiębiorcy, dopuszczenie magazynów energii oraz rozszerzenie katalogu o inwestycje w SMR, a alternatywnie także elektrownie szczytowo-pompowe, przy czym terminy realizacji tych inwestycji, powinny być dłuższe z uwagi na ich złożoność. Spółka zwraca także uwagę na potrzebę umożliwienia realizacji inwestycji nie tylko przez bezpośredniego beneficjenta wsparcia, lecz także przez spółki z tej samej grupy kapitałowej, co pozwoliłoby na wykorzystanie istniejących kompetencji i modeli biznesowych funkcjonujących w ramach takich grup. Następna grupa uwag dotyczy warunków kwalifikacji beneficjentów i wymogów formalnych, w tym postulatu o usunięcie obowiązku wpisu do wykazu odbiorców przemysłowych oraz wykreślenia wymogu przedstawienia raportu z pozytywną oceną techniczną inwestycji już na etapie składania wniosku. Spółka postuluje także o doprecyzowanie procedur wnioskowania, rozliczania i kontroli, w tym m.in. o możliwość wskazywania więcej niż jednej inwestycji, która zostanie zrealizowana ze środków pomocowych, co pozwoli na wybór najlepszych z punktu widzenia przedsiębiorcy inwestycji i najbardziej opłacalnych w momencie podejmowania ostatecznej decyzji inwestycyjnej, określenie pojęcia „nieprawidłowego wykorzystania wsparcia”, określenie dopuszczalnych zmian podczas procesu inwestycyjnego oraz wprowadzenie procedury odwoławczej od przeprowadzanych na mocy ustawy procesów.

Projekt UD459 przewiduje również czasowe podwyższenie stawki podatku dochodowego od osób prawnych dla określonych podatników prowadzących działalność w sektorze paliwowym, gazowym oraz w zakresie przesyłu lub dystrybucji energii elektrycznej. Zgodnie z projektowanymi rozwiązaniami stawka CIT miałaby wynosić 30% za 2027 r., 26% za 2028 r. oraz 23% za 2029 r., przy czym zastosowanie podwyższonej stawki byłoby uzależnione od spełnienia szczegółowych kryteriów podmiotowych, przychodowych i sektorowych.

Uwagi przedstawione przez ORLEN S.A. dotyczą przede wszystkim zakresu podmiotowego i przedmiotowego projektowanych regulacji CIT oraz sposobu identyfikowania działalności objętej podwyższoną stawką podatku. Spółka wskazuje na potencjalne niekonsekwencje pomiędzy treścią projektowanych przepisów a ich uzasadnieniem, zwłaszcza w odniesieniu do podmiotów zajmujących się komponowaniem paliw ciekłych, zakresu pojęcia „wytwarzanie”, rozumienia przychodów osiąganych z wytwarzania lub wydobycia oraz stosowania różnych definicji paliw ciekłych. Postulowane jest ujednolicenie terminologii poprzez konsekwentne odwoływanie się do tego samego zakresu działalności oraz jednej, precyzyjnej definicji paliw ciekłych.

Sformułowano także postulaty dotyczące potencjalnie niezamierzonego wpływu projektu na regulacje dotyczące zagranicznych jednostek kontrolowanych (CFC), skutkującego rozszerzeniem zakresu ich stosowania w związku z podwyższeniem stawki CIT stanowiącej punkt odniesienia dla testu niskiego opodatkowania. Komunikowane wątpliwości dotyczą również konstrukcji wskaźnika 75%, w tym mianownika wykorzystywanego do jego kalkulacji, oraz możliwości stosowania uproszczonej metody przychodowej przy ustalaniu podstawy opodatkowania.

 

Pliki do pobrania: